Nokkur orð frá eigin brjósti.
 

Febrúar pistill kúrekans.

Komið þið blessuð og sæl,þá er komið að febrúar pistlinum.

 

 

Það er allt við það sama eins og venjulega, dauði og djöfull hvert sem litið er. En eins og landsmenn allir hafa orðið varir við af fréttum, þá fengum við hér heldur betur að kenna á snjókomunni í janúar.

Það var bara eins og í gamla daga, þegar hér snjóaði á aðra viku látlaust oft og tíðum, svo að fólk fór ekki út úr húsi nema til að annast það allra brýnasta, og skaflarnir voru 8-10 metra og gengu alveg út í sjó.

Ég sagði ykkur frá því í janúar pistlinum að Kántrýbær hefði lokað um óákveðinn tíma,en mér láðist að geta þess, að hann er opinn fyrir allar uppákomur og eins fyrir þá aðkomu- menn sem þurfa fæði og húsnæði vegna vinnu sinnar hér.

Svo er barinn opinn á laugardagskvöldum eins og venjulega frá kl. 22 – 03, en almenna afgreiðslan er lokuð.

Þetta leiðréttist hér með og er beðist velvirðingar á mistökunum.



Kærar kveðjur héðan úr villta vestri norðursins.

Kúrekinn.